ฉันก็รู้ในกฏเกณฑ์ และก็เห็นในความจริง
ว่าเราทำผิด ที่มาคิดรักกันอย่างนี้

ทั้งที่รู้ดีแก่ใจ ว่าเจ้าของเธอมี
เจ็บปวดกับคำนี้ แต่มันคือเรื่องจริงใครก็รู้

แม้สมองจะคอยสั่ง คอยบอกให้ฉันนั้นเลิกไป
ลึกลึกรู้ไหมใจอยากจะรัก

 จะให้ฉันทำยังไง จะให้ถอนใจจากเธอ
ก็คงสายจนเกินไป แต่ถ้าฉันจะไปต่อ ก็ไม่เห็นหนทางจะไป
ไม่มีหวังอะไรอยู่เลย..

ฉันไม่รู้วันต่อไป ฉันไม่พร้อมจะเจอมัน
ฉันไม่ต้องการ ที่จะถามถึงวันพรุ่งนี้

เพราะว่าฉันนั้นสุขใจกับชีวิตที่ดี มีเธออย่างวันนี้
แค่เท่านี้ก็พอสำหรับฉัน